Laten we eerlijk zijn.
Als je iemand vraagt: โHoe gaat het?โ
Dan bedoelen we meestal niet: Hoe slaap je? Hoe voel je je echt? Wanneer heb je voor het laatst oprecht gelachen?
Nee.
We bedoelen vaak iets anders.
Wat doe je?
Waar werk je, wat is je functie?
Enโฆ doe je het โgoedโ
Succes.
We hebben er een beeld bij.
Maar dat beeld begint steeds meer te wringen.
Sterker nog: het kost ons steeds meer. Het put ons langzaam uit.
De meetlat waar we aan vast zijn blijven plakken
Succes is iets geworden dat je kunt uitleggen in รฉรฉn zin.
โHij doet het goedโ
โZij heeft een mooie functieโ
โZe verdienen goedโ
Sociaal geaccepteerde antwoorden. Niemand fronst zijn wenkbrauwen. Niemand vraagt door. Het gesprek kan door naar het volgende onderwerp – of we doen er nog een schepje bovenop.
En hier zit de kern.
Het probleem is niet dat geld of status onbelangrijk zijn.
Het probleem is dat we zijn gaan doen alsof ze alles zeggen.
Alsof succes tweedimensionaal is.
Alsof een mens samen te vatten is in een functie en een salarisstrook.
Dat is geen toeval. Het is een beloningssysteem.
Wat zichtbaar is, belonen we.
Wat onzichtbaar is, negeren we.
Tot het misgaat.
Wat er gebeurt als dit je enige meetlat is
Dan krijg je mensen die alles op orde lijken te hebben, maar structureel moe zijn.
Die promotie maken, maar merken dat hun lontje steeds korter wordt.
Die financieel groeien, maar relationeel verschralen.
Winnen op papier. Verliezen in stilte.
Ik spreek ze dagelijks.
Sterk aan de buitenkant. Gesloopt vanbinnen.
En dan hoor ik zinnen als:
โHet is druk, maar dat hoort erbijโ
โNog even doorbijtenโ
โNa deze fase wordt het rustigerโ
Spoiler alert: dat wordt het zelden.
Mentale kracht begint niet in je hoofd
We praten graag over mindset. Over veerkracht. Over doorzettingsvermogen.
Maar mentale kracht is geen trucje. Geen quote op een poster.
Mentale kracht is een gevolg.
Een gevolg van hoe je leeft.
Van hoe je slaapt, hoe je herstelt, hoeveel ruimte er is om op adem te komen.
Van hoe veilig je je voelt in relaties en in je omgeving.
Van de vraag of je leven meer is dan alleen functioneren.
Je zenuwstelsel luistert niet naar je ambities. Het reageert op je houding en gedrag.
Je kunt jezelf niet motiveren uit structurele overbelasting.
Je kunt geen veerkracht verwachten van een systeem dat nooit pauze krijgt.
Dat is geen karakterzwakte.
Dat is fysiologie.
Succes zonder herstel is geen succes
In vrijwel elke professionele omgeving waar ik kom, zie ik hetzelfde patroon.
Lang doorgaan wordt beloond. Grenzen stellen vaak minder. Continue beschikbaarheid wordt verward met betrokkenheid.
Tot het lichaam ingrijpt.
Burn-out of depressie komt zelden uit het niets. Het is meestal jarenlang genegeerde informatie.
Niet luisteren naar vermoeidheid.
Niet luisteren naar fysieke signalen.
Niet luisteren naar het moment waarop plezier langzaam plaatsmaakt voor moeten.
Dat is geen gebrek aan mentaliteit.
Dat is een logisch gevolg van hoe we succes hebben ingericht.
En nee, het eindigt niet altijd in een burn-out of depressie.
Soms ontdek je op een andere, stille manier dat de prijs hoog is geweest. Dat je door de overfocus op je carriรจre relaties hebt laten versloffen. Dat je gezondheid structureel op de tweede plaats kwam. Dat je er was – maar eigenlijk niet echt.
Stel jezelf eens eerlijk de vraag:
Kun je genieten van jouw succes? Of ben je zelfs daar te druk voor?
Succes meten zonder herstel is alsof je trots bent op een auto die voortdurend plankgas rijdt, nauwelijks onderhoud krijgt en waar je verbaasd over bent als hij stilvalt.
Tijd om anders te kijken naar succes
Op een gegeven moment merkte ik dat woorden alleen niet meer genoeg waren.
Daarom geef ik je twee cirkels.
Niet als kunst. Maar als spiegel.
Cirkel 1 – Armoede
(mijn bescheiden mening)
Dit is hoe we succes vaak meten: salaris en functie.
Succes als een Excel-sheet. Overzichtelijk. Meetbaar. Bijna geruststellend simpel.
Hoger is beter.
Meer is gewonnen.
Begrijp me goed: geld is handig. Een mooie functie kan voldoening geven.
Ik heb zelf jarenlang in hiรซrarchische organisaties gewerkt waar rangen, titels en schouderstukken tellen. Dus ja – ik snap het spel.
Maar hier komt het schurende deel.
We zijn succes gaan verwarren met status en roem.
En status en roem met eigenwaarde.
En dรกt is waar het misgaat.
Status en roem zijn luchtbellen. Je eigenwaarde ook, als je die eraan ophangt.
Cirkel 2 – Rijkdom
Nu, op mijn 49e, met zoโn 30 jaar werkervaring en 15 jaar als trainer en spreker voor uiteenlopende doelgroepen, weet ik รฉรฉn ding zeker:
Dit is hoe we succes รณรณk zouden moeten meten.
Niet met titels of headlines.
Niet met LinkedIn-profielen.
Maar met dingen als:
- Doen wat je leuk vindt,
- Een werk-privรฉbalans die klopt,
- Geen constante geldstress,
- Voldoende slaap, vrije tijd, hechte vriendschappen, blijven leren.
Credits: 6secondseq
Kortom: succes is ook gezondheid en geluk
Lees ook mijn blog: De 5 basisregels voor succes, gezondheid en geluk in het levenย
Misschien niet altijd sexy.
Maar wel essentieel.
Waarom deze definitie van succes ongemakkelijk voelt
Omdat deze manier van kijken je nergens laat schuilen.
Een functietitel kun je uitleggen.
Een salaris kun je laten zien.
Maar zeg dit maar eens hardop:
โJa, ik verdien goed, maar ik slaap slechtโ
โMijn carriรจre loopt, maar mijn gezondheid nietโ
โIk heb succes, maar weinig rustโ
Dat schuurt.
Omdat het masker afvalt.
Je kunt je functie niet meer gebruiken als excuus. Je salaris niet meer als bewijs dat het goed gaat. Je drukte niet meer als teken van belangrijkheid. En daarom houden we zo hardnekkig vast aan die eerste cirkel.
Er blijft alleen รฉรฉn vraag over: Hoe gaat het nu รฉcht met je?
Een vraag die we collectief slecht zijn geworden in eerlijk beantwoorden.
Niet omdat we het niet kunnen – maar omdat we te weinig hebben geleerd waarop we zouden moeten reflecteren.
De vraag die we zouden moeten stellen aan onszelf
Dus niet: โHoe succesvol ben je?โ
Maar:
โHoe houdbaar is jouw manier van leven?โ
Kun je dit tempo nog jaren volhouden?
Kun je zo blijven functioneren zonder jezelf – en anderen – kwijt te raken?
En als het antwoord nee is, waarom noemen we het dan nog succes?
Dit gaat verder dan individuen
Dit is geen persoonlijk ontwikkelvraagstuk. Dit is cultuur. Dit is maatschappij.
Wat we meten, sturen we.
Wat we belonen, versterken we.
Als organisaties alleen sturen op output, krijgen ze uitputting.
Als leiders alleen sturen op beschikbaarheid, krijgen ze afstand.
Als we kinderen alleen leren dat presteren telt, krijgen we een generatie die zichzelf voorbijloopt – en die we vervolgens wegzetten als lui, doelloos of verwend.
Kinderen luisteren niet naar wat we zeggen
Ze kijken naar wat we doen.
Dus vraag jezelf eens af, welke cirkel laten wij zien?
Waarom dit ook een leiderschapsvraagstuk is
Leiders die succes blijven definiรซren via targets, KPIโs, overuren en beschikbaarheid, krijgen exact wat ze meten: uitgeputte teams, afhakers, cynisme en uiteindelijk middelmaat.
Wat je beloont, vermenigvuldigt zich.
En voor jezelf.
Je kunt een topfunctie hebben, financieel vrij zijn en aanzien genieten – en toch slecht slapen, prikkelbaar zijn en weinig echte verbinding voelen.
Dat heet geen succes.
Dat heet een dure vorm van overleven.
Tot slot
De cirkels zeggen het eigenlijk al.
Succes bestaat niet uit twee halve delen.
Succes is een geheel, ook van dingen die in eerste instantie wat minder belangrijk lijken.
Dat betekent misschien soms minder applaus, minder status en dus minder bewijsdrang.
Maar ook meer rust, meer energie en meer leven.
En als dรกt geen succes isโฆ dan weet ik het ook niet meer.
Geinspireerd geraakt?
Boek mij als inspirerende spreker en lees mijn boek
Mail via management@michaelkortekaas.nl
Bestel Ontdek je Mentale Kracht
