Vandaag is het drie jaar geleden dat ik stopte met alcohol.
Niet geminderd. Niet alleen in het weekend. Niet Dry January.
Gewoon gestopt.
En het interessante is, het verhaal gaat eigenlijk helemaal niet over drinken.
Het gaat over herstel.
Toen ik stopte, merkte ik iets geks. Als iemand stopt met roken reageren we enthousiast.
Goed bezig, volhouden, respect. Maar als je stopt met drinken, worden mensen onrustig. Dan krijg je vragen. Of grappen. Of verklaringen waarom zij het zelf niet zouden doen.
Alsof je een ongeschreven regel breekt.
En dat vond ik opvallend, want ik was geen probleemdrinker. Ik dronk niet dagelijks, ik ging niet onderuit en niemand maakte zich zorgen. Ik deed wat de meeste mensen doen, een biertje na het sporten, een glas wijn bij het eten, een borrel na een lezing, een feestje en wijnproeverij in het weekend. โNormaalโ dus.
Juist daarom stelde ik mezelf nooit de belangrijkste vraag, waarom eigenlijk?
Tot het leven dat voor me deed.
Het moment dat kracht niet werkte
Het kantelpunt had niets met gezondheid te maken.
Het had met mijn relatie te maken.
Suzanne en ik zijn jeugdliefdes, we hebben elkaar ontmoet op het CIOS toen we 19 waren. Natuurlijk, veel te jong, maar ja, wat doe je als je de liefde van je leven tegenkomt?
Een lang verhaal kort, in de eerste tien jaar van onze relatie ben ik te veel met andere vrouwen bezig geweest. Dat had sporen achtergelaten en na het overlijden van mijn schoonvader raakten wij in een serieuze dip. Niet lang daarna werd zij verliefd op een anderโฆ
Mijn wereld stortte in elkaar en ik deed รฉรฉn ding waar ik heel goed in was, en ben.
Oogkleppen op, doel voor ogen en aanpakken, oplossen die handel.
In mijn boek ‘Ontdek je mentale kracht‘ beschrijf ik dit proces uitgebreider, maar het komt hierop neer, dit werkte voor geen meter. Nadat we de boel een beetje op de rails hadden, kwam ik niet meer in herstel. Ik probeerde mezelf uit de situatie te denken en te werken, maar woede en wrok, oftewel verdriet, bleven in mijn lijf zitten.
Geen spectaculaire uitingen. Geen grote ruzies, geen drama. Maar juist het tegenovergestelde, vermoeidheid, sneller geรฏrriteerd, minder geduld. Twee mensen die hun best doen maar elkaar toch minder bereiken. Ik kwam niet meer in verbinding met mezelf en dus ook niet met Suzanne.
En toen ontdekte ik iets confronterends. Ik probeerde het op te lossen met mentale kracht. Meer praten, meer analyseren, meer begrijpen. Alles wat je doet als je gewend bent problemen actief aan te pakken.
Als spreker mentale kracht vertel ik vaak dat kracht niet altijd zit in harder werken.
Wat nodig was, was geen kracht.
Het was kalmte.
Mijn systeem moest herstellen. Niet harder werken.
En toen zag ik iets wat ik niet leuk vond om toe te geven, ik werkte hard aan mezelf, maar ondermijnde ondertussen dagelijks mijn herstel. Met mijn kennis over herstelmechanismes wist ik dat ik iets rigoureus moest doen, stoppen met drinken. Niet om beter te worden, maar om mezelf minder in de weg te zitten.
Wat er daarna veranderde
Ik kreeg geen energie.
Ik verloor vermoeidheid.
Dat verschil begrijp je pas als je het ervaart. Energie voelt als iets dat je opwekt. Vermoeidheid is iets dat continu op de achtergrond aanwezig is zonder dat je het doorhebt.
Mijn dagen werden stiller in mijn hoofd. Reacties rustiger. Ochtenden voorspelbaarder. Niet spectaculair, wel stabiel. Alsof er ruis verdween waarvan ik niet wist dat die er altijd was geweest.
En juist die stabiliteit gaf ruimte. Thuis, in gesprekken en ook in mijn werk als spreker mentale kracht.
Wat vechtsport me al jaren probeert te leren
Ik beoefen al meer dan 30 jaar vechtsport. Als je begint denk je dat het draait om winnen. Daarna om techniek. Daarna om discipline.
Maar uiteindelijk draait het om ontspanning.
De beginner gebruikt kracht.
De gevorderde gebruikt timing.
De expert gebruikt rust.
Hoe hoger het niveau, hoe minder energie nodig is. Niet omdat je sterker bent geworden, maar omdat je minder verspilt.
Dat principe begreep ik op de mat al lang. Alleen nog niet in het dagelijks leven.
We proberen spanning te verslaan met inspanning, terwijl spanning juist verdwijnt door herstel.
Twee uitspraken van Dr. Jigoro Kano, grondlegger van het judo:
1. Seiryoku Zenyo โ maximale efficiรซntie, minimale inspanning
2. Jita Kyoei โ wederzijds profijt en welzijn
De misvatting over ontspanning
Veel mensen ervaren alcohol als ontspanning. Dat gevoel is ook echt, maar kort.
Daarna moet het lichaam compenseren. De slaap wordt oppervlakkiger, het stresssysteem actiever, het herstel minder diep.
Je merkt het niet direct, maar wel de volgende dag, iets minder scherp, iets minder geduldig, iets meer ruis.
Niet genoeg om een probleem te noemen.
Wel genoeg om structureel onder je kunnen te functioneren.
Alcohol is geen klap. Het is erosie. Je leent energie van morgen en betaalt die met rente terug in kleine stukjes aandacht, geduld, energie en focus.
Waarom reacties vaak defensief zijn
Wat me misschien nog wel het meest opviel, waren de reacties van anderen.
Zelden nieuwsgierigheid, vaker uitleg. Mensen vertellen spontaan waarom hun gebruik prima is.
Niet omdat ze mij willen overtuigen, maar omdat een keuze zonder noodzaak confronteert. Als iemand stopt zonder dat het moet, voelt dat als een spiegel. En spiegels zijn ongemakkelijk.
Dat is geen oordeel. Dat is menselijk gedrag.
Dit zijn de top drie uitspraken van mensen die in het moeras der excuses zijn gevallen:
- 1. Tsja, het zal beter voor je zijn inderdaad. En ik wil ook oud worden, maar ik ga er niet op wachten hoor!
- 2. Het kan toch geen kwaad om je รฉรฉn of twee keer per week tegen het canvas aan te zuipen? Dat doen er zoveel!
- 3. Een goede vriend van mij heeft ook Dry January geprobeerd, hij merkte weinig verschil, dus dat zal ook wel niets voor mij zijnโฆ
Wat er echt veranderde
Okรฉ, okรฉ.
De avonden zijn iets minder uitbundig dan voorheen. Maar mijn leven werd niet saaier. Het werd rustiger en overzichtelijker. Vooral de ochtenden, heerlijk.
Ik ging ergens heen voor mensen in plaats van drank. Ik werd wakker zonder interne discussie. Ik hield energie over voor de dag. En als ik een keer een slechte nacht had, kon ik dat veel beter incasseren.
Allerbelangrijkst, er kwam meer ruimte in contact. Stabiliteit blijkt vaak waardevoller dan intensiteit.
Dit gaat dus eigenlijk niet over alcohol
Alcohol was alleen zichtbaar. Het echte onderwerp is herstel.
We leven in een wereld waarin alles aanstaat. Werk, telefoon, verwachtingen, informatie, prikkels. Vermoeidheid lossen we op met stimulatie en onrust met verdoving.
Maar een systeem dat niet herstelt, gaat harder werken voor hetzelfde resultaat. Tot het vastloopt.
Op de tatami leer je dat al snel.
Wie gespannen vecht, verliest energie. Wie ontspannen beweegt, houdt controle. Niet door meer kracht, maar door minder weerstand.
De essentie
Ik zeg niet dat iedereen moet stoppen met drinken.
Maar wel dit, mentale kracht groeit niet alleen door inspanning. Ze groeit door herstel.
Dat is ook wat ik als spreker mentale kracht in organisaties benadruk, duurzame prestaties vragen om herstelvermogen.
In vechtsport is dat de eerste les.
In het leven vaak de laatste.
Misschien is de belangrijkste vraag dus niet hoeveel je aankan, maar hoe goed je herstelt.
Want uiteindelijk bleek stoppen met alcohol geen disciplinebesluit.
Het was een herstelbesluit.
Graduatie in Herstel
- โฌ๏ธ Witte band
Start! Je eerste dag(en) of weken alcoholvrij - ๐จ Gele band
eerste maand alcoholvrij - ๐ง Oranje band
tweede maand alcoholvrij - ๐ฉ Groene band
drie maanden alcoholvrij - ๐ฆ Blauwe band
zes maanden alcoholvrij - ๐ซ Bruine band
negen maanden alcoholvrij - โฌ๏ธ Zwarte band
รฉรฉn jaar alcoholvrij, oftewel meester in herstel
Ten slotte een handreiking
Ten slotte een handreiking voor het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, het Trimbos-instituut en de Judo Bond Nederland.
Zelf beoefen ik al jaren Japanse vechtsporten en de bekendste, judo, jiu jitsu en karate, werken met verschillende kleuren banden om je graduatie, oftewel geoefendheid in een bepaalde vechtsport, te duiden.
Witte band is beginner.
Zwarte band, 1e dan, is gevorderd en een belangrijke mijlpaal voor budokaโs.
Nu zou ik willen voorstellen om een aantal maanden te koppelen aan alcoholvrij zijn, oftewel een graduatie koppelen aan de mate van herstel.
Zwarte band recovery. Klinkt wel gaaf toch?
Ik denk serieus dat we dit imago samen kunnen oppoetsen en mensen die willen stoppen met alcohol een concreet doel kunnen meegeven.
Geinspireerd geraakt?
Boek mij als inspirerende spreker en lees mijn boek
Mail via management@michaelkortekaas.nl
Bestel Ontdek je Mentale Kracht
