Skip to main content

Situatie: Afgelopen maand op wintersport in Chamonix. Met mijn gezin genieten van elkaar, de natuur, sport, lekker in beweging zijn oftewel genieten!

Laurens (vriend, lokaal bekende en toevallig ook daar): “Mike, lijkt het je leuk om morgen samen een bergje op te lopen? ⛰️🚶🏼‍♀️”

Wacht even!

Mijn eerste gedachte, en dit zullen veel mensen die aan wintersport doen herkennen. Zijn dat die gekken die omhooglopen? Waarom zou je dat doen… Ja, ski-alpinisme heet dit. Eerlijk, ik moest het juiste woord ook opzoeken.

Mensen die aan deze sport doen (en dat doet Laurens dus) beklimmen en skiën besneeuwde bergen. En vooral dat laatste is wat de meeste mensen wel snappen. Dat eerste, daar hebben ze skiliften voor uitgevonden! Toch…?

Maar goed, een klein probleempje wat ik al langer heb, is dat als iemand mij uitdaagt ik al snel enthousiast bent. Zeker als het fysiek en mentaal wat uit mijn comfortzone is en… als niet zoveel mensen het doen.

Wat mij in dit soort situaties ook helpt om in de actiestand te komen, is dat ik redelijk impulsief ben. Natuurlijk is dat ook gelijk één van mijn valkuilen.

Michael: “Tuurlijk joh. Ga wel ff wat spullen regelen! 🙈😇 “

En in mijzelf denk ik tegelijkertijd: Oh, shit. Hier ga ik spijt van krijgen. Mea Culpa!

De volgende dag heeft dit ‘gevecht’ mij een uurtje of drie heeft beziggehouden:

  • Doel: de top van de berg bereiken 🎯
  • Verleiding: elk moment kun je de ski’s omdraaien en met de zwaartekracht mee naar beneden skiën, hups de skilift in (zoals 99,9% van de mensen dat daar doet ⛷️🚠😅)

Resultaat: compleet naar de getver! 😂😂

Proces: maximale inzet van de Mentale Toolbox.

Procesdoelen

Vanuit de sport- en prestatiepsychologie noemen wij dit procesdoelen. Als trainer en inspirerende spreker mentale veerkracht ook een veelvoorkomende thema.

Hoe ga jij jezelf verbeteren (prestatiedoelen) en hoe behaal je een einddoel (het resultaatdoel)? Juist door op het proces te richten. Daar waar jij de meeste invloed hebt. Op hoe jij de dingen doet!

In dit geval was dit vooral niet bezig zijn met het einddoel (het resultaat), dat lag namelijk te ver weg voor de mentale pijn in het moment. De kunst is om in het moment te focussen op daar waar je invloed hebt en wat nodig is om boven op de berg te komen, stappen! Voetje voor voetje, stap voor stap, meter voor meter.

Positieve zelfspraak

De trip omhoog staat in het begin vooral in teken van wandelen omdat het nog niet zo stijl is. Begrijp mij goed, dat is al behoorlijk pittig maar je hebt dan een beeld van wat je de komende uren gaat doen en hoe het voelt.

Echter wordt, naarmate je hoger komt, alles slechter en dus minder leuk. Pistes worden steiler, sneeuw wordt ijziger, lucht wordt ijler, etc.

Je moet steeds vaker omlopen en traverseren maar ook ga je steeds vaker terugglijden, uitglijden en vallen omdat je skins onder je ski’s niet genoeg grip meer hebben. Je doet gerust 5-10 minuten over een stukje van 25-50 meter terwijl je weet dat je nog een heel eind omhoog moet.

Graag deel ik een paar inzichten:

Doelen stellen in mentale veerkracht

Bedenk de belangrijkste mentale tool van de dag, waar veel mensen de fout in gaan om hun doelen te bereiken en waar ik zelf ook weer even met mijn neus op de feiten werd gedrukt.

  • Einddoel: top van de berg
  • Procesdoelen: stap voor stap, bocht voor bocht, plateau voor plateau

Na 15 minuten wandelend tegen de eerste flauwe stijging van de berg wist ik al. Dit gaat heel, heel zwaar worden en het is echt een eind.

En als je dit dan niet in hele kleine stukjes knipt is dit écht heel slecht te overzien en wordt elke misstap, val- of glijpartij en reden om je ski’s te draaien en de zwaartekracht haar werk te laten doen. Zeker als je dit niet al te vaak doet, zeg maar nooit 😉

Met regelmaat komt er een moment dat het melkzuur even uit je oren spuit, je helemaal naar de getverdemme bent en dan komen er allerlei gedachtes naar boven komen die niet helpend zijn (understatement) om het einddoel te behalen.

Ik moest ook echt weer even om mijzelf lachen hoe snel je dan helemaal vast kan zitten in je eigen hoofd:

  • Ik ben te ongetraind voor dit
  • Ik ben onervaren
  • Ik ben ook geen 25 meer

En gedachtes die nog minder helpend zijn en verder bij je vandaag liggen:

  • Wat een kl#te berg
  • Wat een idioten die dit voor hun plezier doen
  • Dit doe ik dus nooit meer!

Reset

Op zo’n moment is het hoog tijd voor een interventie met jezelf. Dan stop je gewoon even, haal je paar keer goed en diep adem, laat je het hart- en longsysteem even tot rust komen zodat ook het melkzuur uit je benen wegtrekt en neem je rustig weer de regie weer over je gedachtes en dus jezelf.

Als je deze ‘reset’ niet doet, zijn dit de momenten waar je heel snel naar boven kunt gaan kijken, jezelf realiseren dat je er nog lang niet bent, vervolgens je ski’s omdraaien en je jezelf met de zwaartekracht mee naar beneden laat gaan.

Comparising is the mother of all evil!

Je hebt nu al een aardig beeld van de klim en ik denk ook wel dat je gelooft dat het vrij pittig was. Zonder hier in de ‘huilie huilie’ stand te gaan staan maar het viel mij serieus tegen. Ik sport met regelmaat en ben behoorlijk fysiek ingesteld maar dit was toch een beproeving.

Keihard geconfronteerd

En een paar keer werd ik keihard geconfronteerd… door anderen. Ten eerste door Laurens want die rende voor mij gevoel die berg op (zie video). Hij deed het overigens echt heel netjes want hij stond steeds te wachten op mij na 20-25 minuten en/of op een plek waar het gewoon slecht, moeilijk oftewel zwaar was.

Toch ben je daar dan mee bezig:

  • Hoe kan het nou dat hij zo hard gaat?
  • Hij is al daar, ik moet nog dat hele stuk, etc.
  • Hij is beter in conditie, fysiek sterker, etc.

De genadeklap kwam toen een ouder echtpaar voorbijkwam! WTF? Ze waren minimaal 65 jaar en gingen mij voorbij. Huh? Die had ik even niet zien aankomen. Bijna niemand op de berg die überhaupt omhoogloopt, alles op alles om Laurens een beetje bij te houden en ik word voorbij gelopen door een paar ‘oudjes’. Hahaha.

Dit was een moment waar de uitspraak ‘comparising is the mother of all evil’ mij weer helemaal duidelijk werd. Weg met dat vergelijk! Het leidt enorm af en geeft je alleen maar het gevoel van ‘niet goed genoeg’ zijn:

  • Niet fit genoeg
  • Niet mooi genoeg
  • Niet belangrijk genoeg, etc.

Opnieuw, focus op je eigen proces! Dat is waar je cirkel van invloed ligt.

Denk nu eens aan thema’s als gezondheid, gedragsverandering, een team, relatie of liefdesrelatie (opnieuw) opbouwen, etc. Is er een parallel te trekken ondanks dat de klim maar een paar uur duurt en bovengenoemde thema’s jaren duren, sommige het liefst een leven lang? Ja, die is er.

Emotionele beslissingen zijn quick fixes

De kernboodschap die ik jullie wil meegeven is de volgende:

Je mag soms balen en emotioneel zijn in het leven, zeker als het tegenzit. Dat is helemaal geen probleem. Maak alleen het liefst geen emotionele beslissingen.

Emotionele beslissingen zijn vaak quick fixes. En die zijn nagenoeg altijd in je nadeel omdat ze weinig tot niets oplossen, zeker niet op lange termijn.  Je loopt, soms rent, ergens van weg en je uitdagingen en/of problemen worden vaak alleen maar groter.

 

Gun jezelf daarom wat tijd en ruimte. Herpak jezelf. En ga door. Emoties gaan namelijk weer weg… sneller dan dat je denkt.

Op een berg, waar uiteindelijk de klim (maar J) een uurtje of drie heeft geduurd werd ik mij hier ook weer van bewust. Je mag even balen, vloeken desnoods, even geen zin meer hebben maar herpak jezelf. Ga terug naar jouw proces!

Least but not least!

Wat is nu mijn grootste inzicht en opbrengst van de trip omhoog? Niet de reis of de bestemming is het belangrijkst (hoe mooi het op de berg ook was) maar het gezelschap!

De kern van geluk zit namelijk in het contact met mensen! Verbinding is waar het om draait en wat ons energie, weerbaarheid en veerkracht geeft in het leven!

Vandaag was het voor mij Laurens. De rest van de vakantie mijn gezin.

Waarvoor dank! 🙏🎯

Zorg voor mooie mensen om je heen.

Waar je ook bent; geniet met je gezin, je familie, je vrienden, je team en over het algemeen waar mensen om je heen zijn.

Doe er je voordeel mee! Tot een volgende blog,

Michael

Ps. Het skiën naar beneden was heerlijk en een verademing!